روزهایی این رخت ناباوری، آنقدر سیاه می شود که زیرش گم می شوم . صبحی در کار نیست که در آن، بگویم بالاخره موفق شدم این واقعه را جایی جا بگذارم . تو نمرده ای، حتی اگر خلاف آن ثابت شود . حتی اگر خلاف آن ر

از وقتی رسیدیم اینجا، با توجه به ملیّتمون نوبتی میفرستنمون داخل اون چادرهای سرخ واسه معرفی و تقسیم . فکر میکردیم بیشتریم، اما مثل اینکه پیشآهنگ اینجا خودمونیم فقط . لَه لَه میزدم واسه یه چیکه آفتاب، ف

امشب برای بار دیگر می میری . منی که حتی از پس خودم هم بر نمی آیم ، امشب باید تمام زندگی را روی کولم بگیرم و نشکنم .

علیّ بر وزن فعیل - مجید بر وزن فعیل - رفیق شفیق - فعیل فعیل - از کتاب عربیم خون میاد .

اگه این زندون، اگه این حبس نفس، امون میداد، اگه، اگه، زمان، زمان نمناک من خورشیدُ پیدا میکرد، اگه دور نمیشدم اون همه، یه روز بهت نامه پست میکردم و عرض ارادت، که چاکر رئیس، افسر پلیس، خانوم! میشه منو بازداشت کنید توی بغلتون؟ امّا، امّا، غرق شده بودم من، بعید به نظر میام.. بیشتر ازین هم نبودم هیچوقت .

مگر قرار نبود از روی ستاره ها برایم دست تکان بدهی؟ دارایی من همین رویا بود، مگر چقدر دور شدی که دیگر، خیالم هم به تو نمی رسد؟ کجای این لاجوردی، غرق شدی عزیزِ من؟

Majid Kazemi - Bazandeh

مرگ تنها چیزی ست که از بین نمی رود، از بین می برد، بالفرض حتی اگر مرگ را پیدا و به قتل برسانیم، با کشتن مرگ، مرگ متولد می شود، شاید برای همین است که بعضی از آدمها، وقتی که می میرند، بیشتر در یاد می مانند . انگار که با مرگ، مرگ های مستتر شده ی خود را، تشدید می کنند .

سعی کردم با آینه چشم توی چشم نشوم، و وقتی که می گویم با "آینه" چشم توی چشم نشدم، نمی توانم ابراز کنم که خیلی وقت ها، چقدر خودم را کم می آورم.. آینه صاف است، من کدر شده ام .

تو دست بکش به پلک هام، منم قول میدم دیگه بیدار نشم من .